Dagtochten vanuit Frigiliana

Granada was de laatste hoofdstad van moslim-Spanje, en het Alhambra is wat de Nasridische dynastie naliet toen het koninkrijk in 1492 viel: een paleisstad van binnenplaatsen, stromend water en gebeeldhouwd stucwerk tegen de sneeuw van de Sierra Nevada. Aan de overkant van het dal bewaart het Albaicín het stratenplan van de middeleeuwse Moorse stad — een wirwar van witte huizen en cármenes, de ommuurde tuinhuizen.

Een dag hier zijn eigenlijk twee plekken tegelijk: de Alhambra-heuvel, met de Nasridische paleizen, de Generalife-tuinen en het Alcazaba-fort, en het Albaicín ertegenover, vanwaar het klassieke uitzicht van het een naar het ander kijkt. Het is de volste en meest planningsafhankelijke van de vier — de ticketnotitie hieronder is het deel dat je goed moet doen.

Ronda ligt schrijlings over de El Tajo-kloof, en de Puente Nuevo — voltooid in 1793 na zo'n veertig jaar bouwen — overbrugt de kloof van ruim honderd meter tussen de oude Moorse stad en de nieuwere wijk. Die in tweeën gespleten ligging maakte Ronda tot een vaste halte op de route van de romantische reizigers en trekt sindsdien schrijvers aan; de stad teert nog altijd op die dramatiek.

De oude kant bewaart haar Moorse en renaissancelagen — kerken, paleizen, de Arabische baden beneden bij de rivier — terwijl de nieuwere kant de Plaza de Toros herbergt, een van de oudste arena's van Spanje, en de Alameda del Tajo, een tuinbalkon boven de rand. Het is ook wijnland, de Serranía de Ronda.